OVER

Ik ben Remi, geboren in 1990 in Utrecht, Nederland. Ik kijk graag met een glimlach naar de wereld, maar dat betekent niet dat ik de serieuzere zaken weg lach. Positief blijven helpt me juist om de moeilijke dingen in het leven te verwerken.

Ik voel me thuis achter mijn pc, waar ik games speel of informatie opzoek over allerlei onderwerpen. Maar ik vind het ook leuk om onder de mensen te zijn—of het nu gaat om het delen van verhalen of rustig observeren vanaf de zijlijn.

De manier waarop de wereld en de mensheid functioneren heeft me altijd gefascineerd—de motivaties van zowel individuen als massa’s, de verschillen in normen en waarden in persoonlijke en onpersoonlijke interacties, en de denkpatronen waarvan we ons vaak niet bewust zijn. Dit zijn allemaal dingen die het waard zijn om over na te denken.

Op de een of andere manier wil ik altijd het gevoel hebben dat ik vooruitga en groei als persoon. Om dit te kunnen doen, is het belangrijk om bepaalde denkpatronen los te kunnen laten, zodat nieuwe manieren van denken hun plaats kunnen innemen. Dit is vaak moeilijk om te doen, maar zeker de moeite waard.

Transgender zijn brengt je naar plekken en ervaringen ver buiten je comfortzone—maar het zijn ongelooflijk waardevolle lessen. Het maakt je veerkrachtig en leert je hoe het is om deel uit te maken van een minderheid. Het verschuift je perspectief op het leven op een manier die alleen een werkelijk unieke ervaring kan doen. Uiteindelijk gaat het erom dat je kunt zijn wie je bent, in een wereld die dat niet altijd gemakkelijk maakt. Toch geloof ik dat voor iets moeten vechten het bereiken ervan nog meer voldoening geeft.

Wat het werkelijk betekent om transgender te zijn, en hoe het voelt, is iets wat je alleen kunt begrijpen als je het bent. Het ongemak dat door je hele lichaam stroomt. Het gevoel van misplaatst zijn in intieme momenten. Een constante, knagende onbalans die door je gedachten gaat. Dit zijn allemaal gevoelens van ongemak die je voortdurend met je meedraagt.

Wanneer het moment komt en je begint te experimenteren met jezelf zien als een andere gender, valt uiteindelijk alles op zijn plek. Een lichaam dat weer als thuis begint te voelen. Het gewicht van het leven dat langzaam lichter wordt. Je spiegelbeeld dat je eindelijk met herkenning terug aankijkt. “Ik zie wie ik ben.”

Wat kan er heerlijker zijn dan achterover te leunen in een stoel en naar een verhaal te luisteren? Een verhaal over een onderwerp waar je niets van weet. De verteller is een open boek, en jij bent de lege pagina’s. Er zit een bepaalde rust in het weten dat de verteller de tijd heeft om het verhaal op te bouwen, waardoor elke nuance diepte kan toevoegen aan de betekenis van het einde. Het is niet nodig om vragen te stellen—je vertrouwt erop dat uiteindelijk elk woord samenkomt om een compleet beeld te vormen.

Het verhaal brengt je naar een plek of een cultuur die je niet kent. Deze onbekendheid werkt bevrijdend. Je hoeft geen mening te vormen of te analyseren; je hoeft alleen maar te luisteren en je voor te stellen.

Ik geloof dat de kracht van verhalen vertellen vaak wordt onderschat. Zelfs verhalen die geen absolute waarheden zijn maar gebaseerd zijn op persoonlijke ervaringen kunnen ons leven verrijken en onze perspectieven verbreden. Ze trainen onze geest om open te blijven staan voor nieuwe ideeën. En misschien kunnen we, als we naar elkaars verhalen leren luisteren, meer begrip en minder oordeel in de wereld creëren.

Want uiteindelijk is iedere persoon precies dat—een mens, met zijn eigen verhaal om te vertellen.

Everything on this page reflects my personal perception and perspective. It represents my truth, but only as one individual’s—mine. Others may have different experiences. My goal is to share, educate, and connect with people by telling my story.